RSS: Subscribe Now

Digital clock

3 Ιουν 2013

Βιοδιασπώμενες πάνες από διοξείδιο του άνθρακα και ανακυκλωμένο χαρτόνι


Το μωρό σας λερώθηκε; Δύο πρόσφατα τεχνολογικά επιτεύγματα φιλοδοξούν να μετατρέψουν το άλλαγμα του μωρού σας σε μια -κατά το δυνατόν- “καθαρή” ιστορία. Τουλάχιστον ως προς τα υλικά από τα οποία προέρχονται οι πάνες.

Μια επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τον Γουέσλεϊ Μπερνσκέττερ του Πανεπιστημίου Brown ανακάλυψε έναν βιώσιμο και οικονομικό τρόπο για να δημιουργήσει ακρυλικό -μια ουσία που βρίσκεται στις πάνες- χρησιμοποιώντας διοξείδιο του άνθρακα.

Το ακρυλικό είναι μια χημική ουσία που περιέχεται στο υπεραπορροφητικό υλικό στις πάνες και τα πολυεστερικά υφάσματα. Πλέον, οι επιστήμονες βρήκαν ένα τρόπο να βελτιώσουν τη διαδικασία παραγωγής του ακρυλικού.

Το πολυμερές (ακρυλικό) είναι μια από τις χημικές ουσίες που βρίσκονται στις πάνες, μαζί με το πολυαιθυλένιο στο εξωτερικό στρώμα, που τις κάνει “αθάνατες”, δηλαδή ανθεκτικές στη βιοδιάσπασή τους στις χωματερές.

Κάθε χρόνο παράγονται δισεκατομμύρια τόνοι πολυμερών για πάνες, από τη θέρμανση του προπυλενίου που βρίσκεται στο αργό πετρέλαιο.

Η ερευνητική ομάδα κατασκεύασε το πολυμερές αναμειγνύοντας το διοξείδιο του άνθρακα με αέριο αιθυλένιο και έναν μεταλλικό καταλύτη και στη συνέχεια συνδυάζοντας τη χημική ουσία που παράχθηκε με ένα “οξύ Λιούις”, έναν υποδοχέα δηλαδή ζευγών ηλεκτρονίων.
Στόχος των επιστημόνων είναι να αναπαράξουν τη διαδικασία σε μεγαλύτερη κλίμακα και να βρουν μια ανανεώσιμη πηγή βιομάζας για να παράξουν αιθυλένιο.

Πάνες από χαρτόνι
Η Ευρώπη παράγει περίπου 60 εκατ. τόνους ανακυκλώσιμου χαρτιού ετησίως, το 40% εκ των οποίων είναι χαρτόνι.
Το κέντρο VTT Technical Research Centre με έδρα στη Φινλανδία βρήκε πώς το ανακυκλωμένο χαρτόνι θα μπορούσε να συμβάλλει στην κατασκευή βιοδιασπώμενων μη υφασμένων προϊόντων οικιακής υγιεινής όπως πάνες, πετσέτες και υφάσματα καθαρισμού σε αντίθεση με τα πολυμερή που μένουν για πάντα στις χωματερές.

Η μέθοδος που ανέπτυξε το VTT συμβάλλει στη μείωση του κόστους των ανωτέρω προϊόντων. Κι αυτό διότι τα προϊόντα από ανακυκλωμένο χαρτόνι είναι 20% φθηνότερα από τα μη υφασμένα προϊόντα που προέρχονται από βιομάζα ξύλου.

Η βασική πρόκληση στη μέθοδο του VTT είναι η απομάκρυνση υλικών όπως η λιγνίνη και η ημικυτταρίνη από το χαρτόνι.

Χρησιμοποιώντας λιγότερο νερό, το VVT πέτυχε την παραγωγή καθαρής κυτταρίνης από τα ανακυκλωμένα χαρτόνια και την παραγωγή οικολογικών προϊόντων υγιεινής.

Οι πάνες αντιπροσωπεύουν μια αγορά 2 δισ. δολαρίων ετησίως, ενώ οι προσπάθειες παραγωγής οικολογικών προϊόντων έχουν ξεκινήσει από τη δεκαετία του 1980.

Econews.gr